Wanneer de administratie het einde van de driejarige termijn ziet naderen, beperkt zij zich vaak tot het verzenden van een kennisgeving waarvan de aanwijzingen ontoereikend zijn en dit om gebruik te kunnen maken van de aanvullende termijn.

Een vonnis van de Rechtbank van eerste aanleg van Bergen van 19 oktober 2009 heeft de draagwijdte van de hierboven aangehaalde bepalingen in herinnering gebracht:

Deze beslissing haalt de regel aan op grond waarvan elementen die werden verzameld buiten de onderzoekstermijn van drie jaar en na de kennisgeving, niet in aanmerking komen om achteraf de aanwijzingen te rechtvaardigen die waren opgenomen in de kennisgeving. Ze dienen dan ook niet onderzocht te worden.

In deze zaak kon geen bedrieglijk opzet worden afgeleid uit de aanwijzingen van fraude vermeld in de kennisgeving.
De fiscale administratie had inlichtingen verzameld na deze kennisgeving.
De Rechtbank herinnert eraan dat bij gebreke aan relevante aanwijzingen van fraude in de kennisgeving, deze kennisgeving zonder gevolg blijft.
De inlichtingen die achteraf werden verkregen, buiten de driejarige termijn, mogen aldus niet in aanmerking worden genomen.

Het belang van dit vonnis is vooral gelegen in het feit dat de rechtbank bevestigt dat een onmiddellijk beroep mogelijk is tegen de kennisgeving van aanwijzingen van fraude, en dit zonder de aanslag te moeten afwachten.

Danièle COHEN